Âşıq Alhan (Ağalıkend, 1933-1983)


1933 yılında Ağalıkend köyünde doğmuştur. Asıl adı Eskerov'dur. 1955 yılında âşıklığa başlayan Alhan, halk şiirinin geraylı ve koşma şekillerinde çok güzel şiirler söylemiştir. 1983 yılında ölmüştür. Şiir ve âşık hakkındaki düşüncelerini "Aşıg" redifli geraylısmda şöyle anlatmaktadır:

 

Qırma şe'rim qol qanadm,

Korlama senetim, adın,

Şeyird unutmaz üstadın,

Hörmet et ustada aşıq.


 

SENİ

Umud varam, yar yolunu gözlerem,

Unutmaram heyalımdan yar seni.

Şeyda bülbül kimi feqan eylerem,

Ter qonçasan xayif qucar xar seni.

 

Gülistan'dan gelir bülbülün sesi,

Dadıma yetişsin xubların hası,

Bu serimden getmez eşqin sevdası,

Ölünce gözlerem yadigar seni.

 

Derdin galdı Alhan'ın canında,

Sallanıb durubsan öz eyvanında,

Üzü qara gelsin Haqq divanında,

Könül, herkes qoydu intizar seni.

 

HARDADIR

Çoxdan hesretini çekirem ey yar,

Deyirem gözleri qaram hardadır?

Men ki, öz loğmamın sarmanı seni,

Gel yoxla, gör menim yaram hardadır?

 

Hicranın elinden üreyimde dağ,

Deyirem sen menim taleyime bax,

Men yardan ayrıyam, yar menden uzaq,

Gör derdim hardadır, çarem hardadır?

 

Alhan'am, deyirem gözlerimden yaş,

Uğursuz bir sevgi olmayaydı kaş,

Çıxiram yollara ömrüme sirdaş,

Yaxından uzaqdan soram, hardadır?

DEYİR

Üreyimde dile gelen arzular,

Qayna deyir, kükre deyir, daş deyir.

Her sözünde olsun esrin sureti,

Bir deqiqe yola salma boş deyir.

 

Sen yurdunda sevilmekçün dile gel,

Sel olmağın evvel gile gile gel,

Hezinden de lazım olsa zile gel,

Çay kimi ax, deniz kimi coş deyir.

 

Aşıq Alxan, ayır ağı qaradan,

Zemanenin güzgüsüdür yaradan,

Neden yazsan, sesin gelse haradan?

Neğmen gelsin el obaya xoş deyir.