Âşık Behmen ( Nerimanlı, 1901 - ? )


1901 yılında Basarkeçer bölgesinin Nerimanh köyünde doğmuştur. Âşıq Behmen İbrahim oğlu Garayer diye tanınır. Behmen, beş yaşlarında iken babasını kaybetmiş, çok sıkıntılı bir çocukluk ve gençlik dönemi geçirmiştir.

 

1928 yılında âşıklığa başlamıştır. Hiçbir ustanın yanında çıraklık yapmamış olup, âşıklık sanatını kendi kendine öğrenmiştir. Kısa zamanda sanatını ve kendisini bütün Azerbaycan'da kabul ettirmiştir. Âşık şiirinin bütün şekillerinde şiirler söyleyen Behmen, 70 kadar saz havasını da çalabilmektedir. Şiirlerinde tabiat konularım da işleyen şair, vücutname, yaşname gibi adlarla verdiğimiz türün de güzel örneklerini vermiştir.

 

Onikide, önüçde bildim heyirşer,

Ondörtde, onbeşte men oldum nöker,

Onaltı sinimde deyim mühteser,

Çox zülüm olubdu, men nocavana.

 

Behmen, halk şiirinin hemen hemen bütün şekillerini kullanmıştır.



KEÇİB GEDER

Ekinya bir misaldi, körpüye nisbet,

Padişah, gedalar, xan keçib geder.

Yaxşılara rehmet, pislere le'net,

Fenadan üqbaya san keçib geder.

 

Qoxum qardaş getdi, dövletim getdi,

Urvatım, hörmetim, izzetim getdi,

İşretim, şöhretim, sohbetim getdi,

İndi üreyimden qan keçib geder.

 

Ezelden özgesin men de qınadım,

Gen günümde öz özüme oynadım,

Dar günümde dostlarımı sınadım,

Yad olub yanımdan yan keçib geder.

 

İnsanoğluna heç yoxdu e'tibar,

Dar gününde, olar tez senden kenar,

Yada bel bağlama, deme dostum var,

Saxlamaz yadında nan, keçib geder.

 

Behmen'in sözleri, nesihet, ardı,

İnsanın qiymeti dövletdi, vardı,

Yoxsulun başına gen dünya dardı,

Derd ü qem elinden can keçib geder.