Âşıq Mirze Mehemmed Katip Garabaği (Şuşa, 1833 - Şuşa, 1888)


19. yüzyıl âşıklarındandır. 1833 yılında Şuşa şehrinde dünyaya gelmiş, 1888 yılında aynı yerde vefat etmiştir. Halk şiirinin çeşitli şekillerinde söyleyen Kâtip'in elimizde çok az sayıda şiiri vardır. Bu şiirlerini de umumiyetle koşma nazım şekli ile söylemiştir. 

Sevgilisinin vefasızlığını, kendine bir türlü gelmeyişini "Olsun" redifli koşmasında başarılı bir biçimde vermiştir.

 

Edebî sanatları ve kelimeleri ustalıkla kullanabilmiştir.


        GÖZLERİN

Xumar xumar her terefe baxanda,

Bais olu nahaq qane gözlerin.

Qemze-yi bedmeste aşiq olmuşam,

Rexne sah din-imane gözlerin.

 

Ruxsarinde olan nöqteyi halın,

Bir nöqtedir, onsuz olmaz camalın,

Ne xeta eyledi, xeta maralın,

Saldı bele bi-yabane gözlerin.

 

Yarımadım yarımdan, yoldaşımdan,

Qerqe verem seni bu göz yaşımdan,

Ezel aldı eqli huşu başımdan,

İndi qesd eleyib cane gözlerin.

 

Katib'in ehvalı yasa dönübdür,

Kirpiklerin bir almasa dönübdür,

Qaşın, gözün iltimasa dönübdür,

Rehm elemez natevana gözlerin. 

OLSUN

Sevdiyim yar, menden üz döndermisen,

Ne demişem qelbin mükedder olsun.

Şö'le-yi axımdan eşq-i sirabın,

Oda yansın, mene beraber olsun.

 

Gece gündüz senden fikrim, xeyalım

Ne ola bir men de senden kam alım,

İnsafın yox, mürverin yox, a zalim,

Sebr elemez mende ne qeder olsun?

 

Aşiq deyil camalını duymayan,

Neden doyar didarından doymayan,

Sevdiyim, qapına meni qoymayan,

Görüm menim kimi derbeder olsun.

 

Qurban olum diline, dodağina,

Baş eyerem qaşlarının tağına,

Hansı gece baxsam ter buxağına,

İstemerem o gece seher olsun.

 

Katib'em uymuşam bir bi-vefaye,

Ömrümü vermişem bad-i faneye,

Gören bu dünyada men bi-nevaye,

Kim qarğadı yarın sitemkar olsun.