Âşıq Sona (XIX. yüzyıl)


Azerbaycan'ın kadın şairlerindendir. 19. yüz-yılın sonlarında yaşadığı tahmin edilmektedir. Güzelleme dalında söylediği şiirlerinde çok başarılıdır. Halk şiirimin geraylı, koşma gibi şekillerinde de başarılıdır.

Âşık şiirinin klasik temalarını işleyen Sona, "Mene neyler" redifli koşmasında bunun güzel bir örneğini vermiştir:

 

Yarının hesreti qaldı canımda,

Sümüyümde, iliyimde, qanımda,

Men ölende yarım dursa yanımda,

Sıxsa mezarımı kor mene neyler?


BARI

Ne durmusan ucalarda,

Yen gel, yen gel, bize, ban.

Gelinde e'tibar olmaz,

Meylini ver qıza barı.

 

Qızil gülü deste dersen,

Deriben dostuna versen,

İstesen meni göresen,

Bezen gedek bize, barı.

 

Men Sona'yam boyu beste,

Derdinden olmuşam xeste,

Narım görsen sinem üste,

Ömrüm olar teze, barı.

EZİZİM

Xoş kelamın geldi bize yetişdi,

Eceb geldi ağzım dada, ezizim.

Yeni derdden bir kenara çıxmişdım,

Ayrılığı saldım yada ezizim.

 

Herden siz terefe eylerem nezer,

Sizin üçün men geçerem xoş güzer,

Axır sözüm sene deyim müxteser,

Şirin canım düşdü oda, ezizim.

 

Sona görek öz yarından yaşına,

Meylim qonub nazlı yarın qaşına,

Görüm görmeyenin gelsin başına,

O da çeksin bu dünyada ezizim.