Âşıq Teymur (Şamhor, 1895-1980)


1895 yılında Şamhor bölgesinin Morul köyünde doğmuş, 1980 yılında vefat etmiştir. Daha çok koşma şeklinde söylediği şiirleriyle tanınmaktadır. Muhabbet konusu yanı sıra, tabiat üstüne de şiirler söyleyen Teymur, özellikle teşbih sanatını ustalıkla kullanmıştır.


AMANA BALLI

Müselsel zülflerin mara düşende,

Merd elinden geldim amana, Ballı.

Seni görüb cannisara düşende,

Sanki könlüm döndü kemana, Ballı.

 

Görenler eşqinden olubdu giryan,

Etrinden deyesen mest olub her yan,

Güneş de hüsnüne olubdu heyran,

Seni yetiribdi zamana, Ballı.

 

Bele gözel olmaz Hind'de, Yemen'de,

Saçların boynumu saldı kemende,

Ahu kimi seyr edende çemende,

Al meni destinle damana, Ballı.

 

Sen bu gözelliyi alıbsan Haqq'dan,

Çıxanda eyvana rengin otaqdan,

Bir buse dilerem lale yanaqdan,

Qarşına çıxmasın yaman, a Ballı.

 

Sen bu yaz açılan terteze, gülsen,

Bir meni dindirib derdimi bilsen,

Gözlerinden gülen bir şirin dilsen,

Teymur'am düşmüşem gümana, Ballı.

 

ATMAZ

Qezanın qehrinden eyilse işin,

Sen merde arxalan, o seni satmaz,

Qedir bilmezlere, mühennetlere,

İltica eyleme, dadına çatmaz.

 

Eymesin işini ara vuranlar,

Qefilden başında qopa boranlar,

Şöhrete gül olub fitne quranlar,

Heç zaman murada, metlebe çatmaz.

 

Tale ferec versin dostun işine,

Könül merdin, deyir, dolan başına,

Edavetli işler gelmez xoşuna,

Merd igid çalışar aranı qatmaz.

 

İnsafı, mürveti yada sal herden,

Qeza vurub huşun yayınsa serden,

Çalış yaxşılardan meslehet öyren,

Çeker sinesine, bil, seni atmaz.

 

Teymur'am düşmüşem eşq hevesinden,

Doymadım sazımın şirin sesinden,

Nefesim ayrılmaz el nefesinden,

Xeyakın söz qoşar geceler yatmaz.