Hüseyin Sanı (Gökçe, 1909 - ?)


1909 yılında Gökçe bölgesinin Dilican kasabasına bağlı Göyerçinli köyünde doğmuştur. İlk tahsilini medresede yapmıştır. Yaşadığı bölgenin gülleri, çiçekleri, temiz havalı dağları onun şiirlerine aksetmiştir.

 

Halk şiirinin geraylı ve koşma şekillerinde güzel şiirleri olan Hüseyin Sanı bir müddet da köy öğretmenliği yapmıştır. Öğretmenlik ve siyaset gibi konulardan da şiirleri olan Sanı, edebî sanatları kullanma da başarılıdır.


OYANMAZ OYANMAZ

Hab içinde yatan dilber,

Yatıb oyanmaz, oyanmaz,

O köynegi qatan dilber,

Yatıb oyanmaz oyanmaz.

 

Gedib yarı yatmış gördüm,

Rubendini atmış gördüm,

Müşq, enbere batmış gördüm,

Yatıb, oyanmaz oyanmaz.

 

Nar memesi sağı solda,

On dört örüg zülfü belde,

Hüseyn Sanı gözü yolda,

Yatıb oyanmaz oyanmaz.



 

YANA YANA

Bir gözel gormüşem, zekalı qardaş,

Vesfini söyleyim, qal yana yana,

Yerişi, baxışı ceyrana benzer,

Sallanıb tökülür tel yana yana.

 

Maral tek teylenib gedir buradan,

Avcı teki gözleyirem bereden,

Gözellik baxş edip ona yaradan,

Qeddine geyinib al yana yana.

 

Camalm görende olmuşam xeste,

Sefa bulundurmaz her gelen qesde,

Siyah tellerinden getir bir deste,

Dermanım olacak bil yana yana.

 

Gelende naz ile esişir her yan,

Baxan cavanlan eyleyir heyran,

Dünyaya tek gelib o nazlı ceyran,

Mehdini söyleyir el yana yana.

 

Eller ince, qollar ince, bel ince,

Dodaq ince, burun ince, dil ince,

Bezar oldum küskün gönlüm alınca,

Eşit sözlerini, gel, yana yana.

 

Eslini bilmirem, adı Şaxzada,

Bele gözel olmaz bil ki dünyada,

Hüseyn Sanı gül üzlünü mebade,

Birce sana deyir dil yana yana.

 

YETİŞMEZ

Men seni seveli nece il oldu,

Bir ah çeksem o da yara yetişmez,

Bu ağlar gözlerim yaş ile doldu,

Helak oldum yardan çara, yetişmez.

 

Bczenibsen ay qız, dağda gezersen,

Yaşıl baş sona tek gölde üzersen,

Elvan çiçek ter buxağa düzersen,

Terlan avı heç de sara yetişmez.

 

Qrzıl gülü derib deste deste,

Elim qoyum beyaz ter memen üste,

Çoxdandi düşmüşem men elde xeste,

Senin gibi elim qara yetişmez.

 

Bir ah çekdim dağlar taşlar oyandı,

Al geyindi, qırmızıya boyandı,

Menim yarım cavanlardan cavandı,

Dövlet getdi, elim vara yetişmez.

 

Sana qurban olsun bütün cahanlar,

Eşqinden yanır men tek cavanlar,

Hüseyn Sanı deyer, arifler anlar,

Xeste gönlüm bir cüt nara yetişmez.
 

GÖRÜNÜR

Axşamın çağında, yol kanarında,

Düzülüb her yanda eller görünür,

Can alan gözelin vesfini deyim,

Dört örük gerdende teller görünür.

 

Xesteler derdine qız derman eyler,

Baxışı aşıqı perişan eyler,

Müjgan oxu cellad gibi qan eyler,

Qaşında gözünde feller görünür.

 

Qafilden görende etmeyir haya,

Derdîi aşıqları getirmez baya,

Sinesi mermerdi, camalı aya,

Oxşuyur demeğe diller görünür.

 

Baxanda bürüyer ay çabağını,

Görmeğe hesretem gül yanağını,

Emesen her zaman dil, dodağını,

Yüzünde Hebeşi xallar görünür.

 

Mina boy yaraşır o qeddi dale,

Baxasan doyunca o gül cemale,

Mayilem her zaman o hetti xale,

Sanı tek qarşısmda qullar görünür.