Mikayıl Azaflı (Tovuz, 1925 - ? )


1925 yılında Tovuz bölgesinin Azaflı köyünde doğmuştur. Son dönemin güçlü âşıklarındandır. Onun çalıp, söyleyişindeki güzellik kadar, şiirlerindeki mânâ da güçlüdür. Halk şiirinin hemen hemen bütün türlerinde başarılı olan Azaflı’nın geraylı ve koşmaları akıcı ve sadedir. Şiirlerinde sevgiyle birlikte tabiat ve sosyal konulan bulabiliriz.


OLMAYA

Aman dostlar bu dünyada,

İnsan ömrü az olmaya.

Ne ayrılıq ne de zinden,

Terse dönen yaz olmaya.

 

Mence xoşdur duymamazlıq,

Qem hicrana uymamazlıq,

İgidlerde saymamazlıq,

Gözellerde naz olmaya.

 

Ola dostun sedaqeti,

Azaflı'ya mehebbeti,

İstemirem o Cenneti,

Orda sohbet, saz olmaya.

 

QURBAN OLUM

Harda varsa insanlığın,

Kamalına qurban olum.

Ahal qanan cavanlığın,

Xeyalına qurban olum.

 

Harda varsa e'tibarın,

Temiz eşqin, namus, arın,

Vefası düz olan yarın,

Halalına qurban olum.

 

Harda varsa qananların,

Aşiqiyem o canların,

Veten üçün yananların,

Melalına qurban olum.

 

Harda varsa haqqa hörmet,

Odur mürvet, odur qiymet,

Azaflı'yam semimiyyet,

Amalına qurban olum.

NE SEVGİ

Yanar eşqin bir vüsaldı dermanı,

Can cananı istemese ne sevgi?

Hesretinden çekib ahi, amanı,

Üreyinde seslemese ne sevgi.

 

İki qelbe mehebbeti yazanda,

Bela çeksin onu pozub, azanda,

Düz ehdine düz peymana, düz anda,

Hüsn ü reğbet beslemese, ne sevgi?

 

Azaflı'ya sevgi heyat, sevgi dad,

Sevenleri çetin gördüm qelbi şad,

Sevgi bela, sevgi ölüm, sevgi bad,

"Başı qurban kes" demese ne sevgi?

 

QANA DÖNMESİN

Murazım, dileyim budur, ay eller,

Dünyanın üreyi qana dönmesin.

Zemide sümbüller, bağçada güller,

Beşerin çöreyi qana dönmesin.

 

Qana bulanmasın yerin murazı,

Her esrin, her ilin nur sepen yazı,

Şairin şe'ri, aşığm sazı,

Arzusu, dileyi qana dönmesin.

 

Çana bulanmasın sulhun gülüşü,

Görmeyek dehşetli matem görüşü,

Atanın saqqalı, ananın döşü,

Yaxası, köyneyi qana dönmesin.

 

Qana bulanmasın insan serveti,

Heyatın varlığı, sözün qudreti,

Milyon cavanların saf mehebbeti,

Toyluğu, gerdeyi qana dönmesin.

 

Azaflı, bir olsun cemiyyet eli,

Dağılsın, talansın fitne emeli,

Heç kimin veteni, heç kimin eli,

Ömrü, geleceyi qana dönmesin.

 

YARALAR

Heç bilmirem kime deyim derdimi,

Ne yamandı ürek yeyen yaralar.

Xenceri hicrandan, hesretden deyib,

Sağalmaz qeddimi eyen yaralar.

 

Könül, Tanrı verdi sene qem qeher,

Ne mollanı çağır, ne qul u qember,

İster imam gele, ister peygamber,

Heç sağalmaz. felek deyen yaralar.

 

Azaflı, min oxun bir şikar vurmaz,

Yatıbdı qefletde taleyin durmaz,

Dilin yarasını derman qurtarmaz,

Bir de mehebbetden deyen yaralar.

 

ÇEKER

Sevgi, sevgisinden düşse uzağa,

Olsa bahar ayı zimistan çeker.

Könül şahın kimi çıxar her dağa,

Saatda yüz defe ah, feğan çeker.

 

Aşiqi me'şuqdan ayırsa felek,

Yanar ocaxlara ağrıyar ürek,

Gözünde qalarsa etdiyi dilek,

Qezanın elinden el, aman çeker.

 

Dağdan ayrılmaya dağlar maralı,

Şikarın elinden ovçu yaralı,

Her kes isteyinden düşse aralı,

Cehennem odunu her zaman çeker.

 

Versen Azaflı'ya inci, le'lleri,

Yarsız lazım deyil behişt gülleri,

İki sevgi eğer gezse çölleri,

Ele bil Cenneti gülüstan çeker.