Miskin Abdal (16. Yüzyıl)


16. yüzyıl âşıklarından olup, doğum ve ölüm tarihi bilinmemektedir. Sözlü geleneğe göre Gedebes'in Büyük Karamurad köyünde doğmuştur.

 

16. yüzyıl Anadolu sahası âşık edebiyatı, belirsizliklerle dolu olan bir devredir. Aynı özellik Azerbaycan için de hemen hemen geçerlidir. Anadolu sahasından farkı ise sözlü kaynaklarda daha çok şiirin bilinmesidir.

 

Qurbani'den sonra bilinen Miskin Abdal da halk şiirinin geraylı, koşma, divani gibi tarzlarında şiirler söylemiştir. Şiirlerinde daha çok iyiliği övmekte, kötülüklerden kaçınılmasını nasihat etmektedir.

 

Miskin Abdal, kendisi için kullandığı "üstad" ifadesini hakedecek bir şairdir. Kendisinden sonra yaşayan pek çok âşık onun tesirinde kalmış olup; "Miskin" ve "Abdal" kelimelerini birlikte kullanması da, onun bir başka vasfı olarak değerlendirilebilir.


BAŞIN

Namerd ile yoldaş olma,

Uzun ağrı çeker başın.

Halal ile erseye çat,

Daş qalalar söker başın.

 

Xain baxma yaradana,

Cjiblegahdı ata ana,

Arxalanma, beye, xana,

Qoy sağ olsun nöker başın.

 

Haq'dan iste bext-i iqbal,

Yaradanı yadına sal,

Söz gövherdi, Miskin Abdal,

Saxla, dürdü, töker başın.

 

DAĞLAR

Meğribden meşriqe çekib durub,

Qüdretden çatıbdı baş başa dağlar.

Itaed boynuna salıb hemayıl,

Misl-i pesend, xotkar, xan, paşa dağlar.

 

Ağ çeşmen serinden car eler seli,

Yaşıl tirme qurşag edağa beli,

Dağıstan kölgesi, zabite yeli,

Serin sefalıdı hemişe dağlar.

 

Nes illerden satın aldın pis günü,

Çağırdın dumanı, tökdün çişkini,

Gözü yaşlı qoydun cüda Miskin'i,

Eyle güle güle tamaşa dağlar.