Şair Memmed Hüseyin (Göyçe, 1800 - Göyçe, 1880)


19. yüzyıl âşıklardan olup muhtemelen yüz-yılın ilk yansında yaşamıştır. Göyçe mahalı Daşkend köyünde doğan Hüseyin'in doğum ve Ölüm tarihini 1800-1880 olarak verenler vardır.

 

Onun "Mehebbet Destanı"nın dışında geraylı, koşma, tecnis, muhammes ve divanî türlerinde söylediği yüzlerce şiiri vardır.

 

Şiirlerinde bahtından, sevgilisinden ve zamanından şikayet eden Hüseyin, bir dörtlüğünde bu hususu şu mısralarla dile getirmiştir.

 

İgidin dönmesin ehdi

Yana çevrilmesin texdi

Memmed Hüseyin'in (qara) bexti

Yatıp oyanmaz oyanmaz

 

Divanî şeklinde yazdığı şiirlerinde de başarılı olan Memmed Hüseyin devrin ileri gelenlerini hicvettiği için daima takip edilmiştir.


OYANMAZ

Yönü beri baxan dağlar,

Yatıb oyanmaz, oyanmaz.

Üstündeki ağır eller,

Yatıb oyanmaz oyanmaz.

 

Ojjrbanam qelem qaşma,

Gör neler geldi başına,

Ses verrem dostun quşuna,

Yatıb oyanmaz oyanmaz.

 

İqidin dönmesin ehdi,

Yana çevrilmesin texti,

Memmed Hüseyin'in (qara) bexti,

Yatıb oyanmaz, oyanmaz.

 

YE'Nİ NE?

Bir merd ile ülfet qılsam merdane,

Namerd ile ülfet qılmaq ye'ni ne?

Mühennetler yaxşı günde dost olur,

Yaman günde keçer geder, ye'ni ne?

 

Heqiqet şertile baxgilen söze,

Qiyamet perdesin çekerler üze,

İqid odu, qol yatırda, iş düze,

Her qovqaya qarışmağın ye'ni ne?

 

Ağıl bir qumaşdı, kimseye çatmaz,

Esli cömerd olan zikirsiz yatmaz,

Geden getdi, daha geri qayitmaz,

Dalısmca peşman olmaq ye'ni ne?

 

Mehemmed Söyün deyer sohbet dilinde,

Beraberinde yoxdu ruy-i zeminde,

Ürfan meclisinde, dost üzerinde,

Herca deyib danışmağın ye'ni ne?