Şâir Semed (XIX. yüzyıl)


19. yüzyıl âşıklarından olup, doğum ve ölüm tarihi kesin olarak belli değildir. Halk rivayetine göre Tovuz bölgesinde doğup büyümüştür.

 

Halk şiirinin geraylı ve koşma gibi şekillerinde yazıp söylemiş olup; şiirlerinde edebî sanatları ustalıkla kullanmıştır.

 

Sosyal konuların yanında, ahlakî konulan da işleyen Semed'in şiirlerinin pek azı günümüze kadar ulaşabilmiştir.


DİLBERİN

Gözüm yollarda qahbdı,

Düzelib ayı dilberin.

Bu camalda, bu kamalda,

Kim olar tayı dilberin?

 

Men demirem, gören deyir,

Yara beled olan deyir,

Yar yanından gelen devir,

Qeşengdi boyu dilberin.

 

Semed'in yağısı qaşlar,

Könül sevdiyini xoşlar,

Xeber alır yar, yoldaşlar,

Ne vaxtdır tovu dilberin. 

QALMAZ

Yüz il de olasan bir bağa bağban,

Axır serancamı bağ sene qalmaz,

Ne can qalar cesediyin içinde,

Ne de ki, cesedin sağ sene qalmaz.

 

Bir günde qabağın açılsa yasdan,

Ayrı düşeceksen yene de dostdan,

Dirlikçi olasan, ekesen bostan,

Ne şamama, ne de tağ sene qalmaz.

 

Qelbimin tarlanı düşüb borana,

Fikrim dağmıqdı, könlüm virana,

Yüz min yol salasan dağa, arana,

Ne aran sene, ne dağ see qalmaz.

 

Merd olasan, bu meydanda durasan,

Çox pehlivanları yolda yorasan,

Yüz, elli minara sen qurdarasan,

Heç birinden bir otaq see qalmaz.

 

Semed, deyilene baxmaz yerirsen,

Dağca olsan, qılcan qalmaz, erirsen,

Daş altında, torpaq üste çürürsen,

Axır sümüklerin" sağ sene qalmaz.