Sefil Sefder (1910 - ?)


20. yüzyıl aşıklarındandır. Doğum tarihi kesin olarak belli olmamakla birlikte 1910 yılında doğduğu tahmin edilmektedir. Genç yaşta aşıklığa başlamıştır. Şair Veli’nin çırağıdır. Elimizdeki şiirleri gençlik yıllarına aittir. Daha sonraki durumu hakkında bilgi sahibi değiliz.

 

Halk şiirinin geraylı, koşma ve deyişme türlerinde başarılı örnekler vermiştir.


SENİ

Ay nazenin sen incime sözümden,

Ol tülek terlana' vermerem seni.

Yanağı şems ola, xalları ıldız,

Huriye, qilmana vermerem seni.

 

Vermerem neçe min eyvan otağa,

Bülbül şişelere şamdan çırağa,

Güllü benefşeli bülbüllü bağa,

Cenneti-rizvana vermerem seni.

 

Yüz min zenaneye, yüz min merdana,

Yüz min Züleyxa'ya, yüz bin Ken'an'a,

Yüz min Lel ü yakut, yüz min mercana,

Sefder'em, cahana vermerem seni.



SEFDER İLE NAZENİN’İN DEYİŞMESİ

Oğlan:

Ay Nazenin, söyle nedir xryalm,

Söylediğin o ilqara ne dedin?

Deyirdin qocaya getmerem daha,

Teze yetgin cavanlara ne dedin?

 

Qız:

Al cavabın deyim, bir de danışma,

Cem sözümü ar aşkara deyirem.

Xeber ver elçisi bir de gelmesin,

Addamasın bu diyara deyirem.

 

Oğlan:

Çoxlan eşqınden götürdü sazı,

Teb tapıb danışır şevki avazı,

Gezirler bağlarda sen tek nergizi,

Çeh çeh vuran bülbüllere ne dedin.

 

Qız:

Qaydadı heyyata işler sarman,

Boy xeletin biçer o insafınan,

Ağıl, ağılman, cahil babnan,

Bülbül gülün vermez xara, deyirem.

 

Oğlan:

Gel derya gönlümü eyleme ada,

İsyanın olmasın hedden ziyada,

Nece cavanları yandırdın oda,

Bi-vafasan sen onlara ne dedin?

 

Qız:

Bülbül qoymaz gül üstünde qurabı,

Laçın da olar mı qarğaya tabı,

Gelen elçiler de alır cevabı,

Yandırmasın özün nara, deyirem.

 

Oğlan:

Yoxdur senin kimi bir şah şahbaz,

Ne fayda camaat eleyirdi naz,

Üstadım Veli'di mekanım Tavus

Yeni şair bu Sefder'e ne dedin.

 

Qız:

Qara saqqal elim, Nazenin adım,

Yandırır mahalı görürsen, odum,

Mecazisen hele dersin öyredim,

Tay olmazsan lel gevhere, deyirem.

GÖZELLER

Seherin sübhünden çıkdı qarşıma,

Keklik kimi deste dane gözeller,

Her birisi birinden ela idi,

Sancılar serine şane gözeller.

 

Birisi tavusdu, elvan naxışdı,

Birisi maraldı, yornuk baxişlı,

Birisi Peri'di, yetgin turunçdu,

Biri Ezrayıl'dı cana, gözeller.

 

Birisi qılmandı, şirin dillidi,

Birisi celladdı, qıl u qallıdı,

Birisi terlan baxışı bellidi,

Birisi de yetdi sana gözeller.

 

Sedefin sinesi ateş, narlıdı,

Birisi pozgundu ah u zarlıdı,

Birisi subaydı, biri erlidi,

Ses salmışdı o gülşana gözeller.