Sövdeli Hesen (Ağalıkend, 1934-?)


1934 yılında Puşkin bölgesinin Ağalıkend köyünde doğmuştur. Halk şiirinin geraylı, koşma şekillerinde şiirler yazmıştır. Şiirlerinde sosyal, siyasî konularla, tabiat ve aşk konularını işlemiştir. Azerbaycan'da, ayrılık temasını en güzel işleyen şairlerden birisidir:

 

Leylilerin vefasını,

Özü Mecnun olan biler,

Ayrılığın cefasını,

Yardan ayrı qalan bilir.

 

Hesen iki de halk hikâyesi tasnif etmiştir.


BİLER

Leylilerin vefasını,

Özü mecnun olan biler.

Ayrılığın cefasını,

Yardan ayrı qalan biler.

 

Özün od atıb üstüme,

Genden qizmma islime,

Qanlı tek durub qesdime,

Meni derde salan biler.

 

Yene süzüb sağ solunu,

Salma kanardan yolunu,

Dola boynuma qolunu,

Ne eybi var, bilen, biler.

 

Az imtahan et Hesen'i,

Yordu bu gel get Hesen'i,

Öldürersen axır meni,

El seni can alan biler.

 

USTADNAME

Eşqin deryasına atılan aşıq,

Yeriye bilmesen, üzesen gerek,

Vuranda daşlara dalgalar seni,

Göz yaşı tökmeyib bezesen gerek.

 

Eğer çekilsen de Mensur tek dara,

Xeyanet eyleme ehde, ilqara,

Yetişmek istesen Leylî tek yara,

Mecnun tek çölleri gezesen gerek.

 

Dolanda başına sevdanın demi,

Tap özüne layiq könül hemdemi,

Çıxsa qismetine ağıldan kemi,

Dünyadan elini üzesen gerek.

 

Hesen'em bilmesem öz hörmetimi,

Yar da ucuz tutar mehebbetimi,

Arif adamsansa nesihetimi,

Qanınla qelbine yazasan gerek.

HEYAT EŞQİ

Dedim en şirin şey nedir dünyada,

Gül dedi, bülbülün nağmesidir o.

Eşitdim sesimi yaşılbaş sona,

Dedi, ayna gölün sinesidir o.

 

Gezdim ovçu kimi çölü, sehranı,

Dindirdim qaragöz, deli ceyranı,

Söyledi, baladan şirin şey hanı?

Gözümde dünyanın evezidir o.

 

Bir gün de üz tutdum kekliye sarı,

O da nişan verdi uca dağları,

Qaranquşa dedim, sen göster barı,

Dedi, ilkbaharın nefesidir o.

 

Söz açdım Hesen'e, el şairine,

En şirin nemeti gel göster mene,

Xeyal deryasında cümub derine,

Dedi, heyat eşqi, hevesidir o.