Teymür Bisavad (Tan Garagoyunlu -1903 - ?)


1903 yılında Gasım İsmayılov bölgesinin, Tan Garagoyunlu köyünde doğmuştur. Asıl adı Teymür Esger oğlu Ehmedov'dur. Küçük yaş-larında babasını kaybeden Bisavad, annesinin himayesinde büyümüştür. Yaklaşık sekiz dokuz yıl hoca yanında tahsil yapmış, iki yıl kadar da Molla Veled'in köy mektebine devam etmiştir. Vagif ve Elesger'in şiirlerini çok seven Bisavad, 1926 yılında şiir yazmaya başlamıştır. O, daha çok bir halk şairidir. Muhammes, koşma, geraylı, divani, tecnis gibi şekillerin güzel Örneklerini vermiştir. Tahminen 300 kadar şiiri vardır. Şiirlerinin birçoğu el yazması şeklinde olup evinde muhafaza edilmektedir.



ARASINDAN

Ala gözlüm bir buse ver,

Qaşlarının arasından.

Yaram üste yara vurdun,

Leyli, Mecnun yarasından.

 

Bağban bexti bara yoxdu,

Men tek bexti qara yoxdu,

Bele derde çara yoxdu,

Tebiblerin çarasından.

 

Bisavad'am, sine dağam,

Ne ölmüşem, ne de sağam,

Cemalma çox müşteğam.
Köhne dostluq barasından.

 

DAĞLAR

Budu geldi bahar fesli,

Qafil yada düşen dağlar,

Üç ay tamam toy bayramlı,

Doqquz ay perişan dağlar.

 

Yar yaylıyar sende iller,

Serv-i qamet, ince beller,

Bulaq üste xub gozeller,

Beslemekdi peşen dağlar.

 

Bisavad'ın ah-ı zarı,

İtirmişem o dildarı,

Sen de axtar Leyli yarı,

Ver bize bir nişan dağlar.

 

MEN DE

"Növres İman'a"

Herkese dost dedim düşmen göründü,

Düşdü ne qovğaya, ne qale men de.

Qelbimin binasın vurdu, uçurdu,

Ne bürcü qalmadı, ne qale men de.

 

Can qurban eylerem yaxşı canlara,

Me'rifet ehline, söz qananlara,

Könül mehribandı, mehribanlara,

Baxmam seyyad geli ne qale men de.

 

Bisavad'am sedaqetim var sana,

Ayaq yorgun, könül deyir var sana,

Yaxşı dosta yaxşıhğım var sana,

Yamanlıq elesem ne qale men de.

A DOSTUM

Cemalin hesretin çekmekden billah,

Alışdım, tutuşdum, yandım, a dostum.

Yadıma düşende şirin sözlerin,

Kerem teki alovlandım a dostum.

 

Ne deliyem, ne serseri divana,

Bir tebib isterem derdimi qana,

Giriftaram keçen ehd ü peymana,

Unudulmaz ele sandım, a dostum.

 

Leyli, Mecnun kimi baxtı kem menem,

Semenderem ney yanıram, sönmerem,

Sen deyirdin yüz il keçse dönmerem,

Mübtelayam men inandım, a dostum.

 

Yar olub eğyarla yatdığın günü,

Bu derdli Mecnun'u atdığın günü,

Seyrağıba meni satdığın günü,

Bisavad'am özüm qandım, a dostum.