Yetim Seyid ( Tovuz, 1895 - ? )


20. yüzyıl âşıklarındandır. 1895 yılında Tovuz bölgesinin Ocaqlı köyünde doğmuştur. 10–12 yaşlarında çobanlığa başlamıştır. Çobanlık günlerinde çalıp söylemeye başlamıştır. Elimizde geraylı ve koşma şekillerinde söylediği şiirleri vardır.



BAYRAMIDI

Bahar fesli yaz ayları gelende,

Sanarsan bülbülün gül bayramıdı.

İki sevgi bir araya gelende,

Dodaq buse içer, dil bayramıdı.

 

Bülbül teki daldan dala qonanda,

Şirin canım eşq oduna yananda,

Bir saatim yardan ayrı qalanda,

Ele bilginen ki, il bayramıdı.

 

Yetim Seyid bu destanı deyende,

Sallanıban nazlı yarı gelende,

Gözüm görüb, elim ele deyende,

Gönül müjde verir, el bayramıdı. 

ŞİRİNDİ

Bir gözel görmüşem esrik elinde,

Ter, nazik ellerde saqi şirindi,

Camalın benzetdim şems ü qemere,

Baxdıqca qaşların tağı şirindi.

 

Mirvani düzübdü zülfe buxağa,

Qoşa xal yaraşır gülgez yanağa,

Qend ezilir dile, dişe, dodağa,

Qoynun içre Cennet bağı şirindi.

 

Yetim Seyid'em yeleydim derine,

Oxudum dersime, yetdim derine,

Leyli gibi getdim ve'de yerine,

Mecnun teki çeşme dağı şirindi.